Afgelopen dinsdag werden de winnaars van de Webby Awards bekend gemaakt. De sites van de New York Times, The Onion, National Geographic, Flickr en ESPN kunnen de Webby’s op hun naam schrijven.
Opvallend was de zogenaamde Webby voor de ‘internetpersoon van het jaar’. Dit jaar kreeg de komiek Stephen Colbert de eer. Hij had dit te danken aan ‘de innovatieve manier waarop hij internet gebruikt voor interactie met liefhebbers van zijn programma op Comedy Central, The Colbert Report’. Door een campagne van zijn fans lukte het om de officiële website van de show bovenaan in google de topplaats te bezorgen wanneer er op ‘grootste levende Amerikaan’ werd gezocht. Daar zullen vele andere sites jaloers op zijn geweest!
Ook Will.i.am, zanger en medeoprichter van de band The Black Eyed Peas, heeft dit jaar een Webby op zijn naam staan. En niet zomaar een Webby, maar de ‘kunstenaar van het jaar’-webby. Dit vanwege zijn zeer kunstige campagnefilm voor presidentskandidaat Obama. Het filmpje ‘Yes we can’ werd wereldberoemd en heeft veel mensen tot tranen geroerd. Ook dit is een erg creatieve combinatie van multimediale toepassingen.
De prijzen worden uitgereikt door de International Academy of Digital Arts and Sciences. Deze academie telt in totaal 550 leden en is het belangrijkste instituut op het gebied van webontwikkeling. Het werd in 1998 opgericht ter ondersteuning van de creatieve, technische en professionele vooruitgang van het internet en de ontwikkeling van nieuwe interactieve media. De normen hiervan worden elk jaar weer hoger vanwege de grote groei in mogelijkheden. Het ontvangen van een Webby Award wordt dan ook zeker als eer gezien in de digitale wereld. Het geeft de mate van professionaliteit aan voor deze websites.
Pas was ik aanwezig bij een discussie over het nut van awards en andere jurryprijzen. Vaak heeft de jury, of een deel van de jury, een eigen belang bij het selecteren van winnaars. Vooral in de boekenwereld is dit berucht. Het feit of de auteur en de rescensent goed bevriend zijn of niet is vaak van belang bij het nomineren van prijskanshebbers. Daarnaast hebben de juryleden negen van de tien keer niet alle uitgegeven boeken, die eventueel in aanmerking komen voor de prijs, gelezen. Dus in hoeverre heeft zo’n prijs dan nog een boodschap?
Bij de Webby Award is dit naar mijn idee een ander verhaal. Sowieso bestaat de International Academy of Digital Arts and Sciences uit meer leden dan dat de jury van ‘boeken-awards’ vaak uit bestaan. Daarnaast zijn websites makkelijk te overzien en kost het niet zo veel tijd als het lezen van bijvoorbeeld literaire boeken. De kans op vriendjespolitiek door vriendschappen tussen leden van de academie en de makers van de website is ook een stuk kleiner. Sowieso is die wereld veel en veel groter. En dan nog als laatste en belangrijkste reden waarom de Webby Awards meer nut hebben dan ‘boeken-awards’: Bij Webby Awards gaat het vooral om de technische functies van de website, in hoeverre er gebruik gemaakt is van nieuwe technologieën en interactiviteit. Dit heeft in geen enkel opzicht met smaak te maken. Jury’s van boeken-awards hebben elk hun eigen voorkeur voor stijl van schrijven, elk hun eigen lievelingsauteur, elk hun eigen favoriete fonds. Met smaak valt niet te twisten, maar bij Awards zou daar een uitzondering op moeten worden gemaakt.
(Bronnen: Nrc Next en IADAS.net)
