Mijn neven hebben een tijdje geleden MSN Messenger geïnstalleerd op de computer van mijn grootouders. Sindsdien is mijn oma regelmatig online. Waarschijnlijk omdat de optie ‘Windows Live Messenger starten als ik me aanmeld bij Windows’ staat aangevinkt. Heel af en toe krijg ik een berichtje van haar: “Hallo Marsha, Wil jij aan je moeder doorgeven dat er hele leuke aanbiedingen bij de Hema zijn? Dankjewel! DOEIII!”
In de Volkskrant van 1 november 2007 las ik over een nieuwe uitvinding, Piece of Family genaamd. Het is een interactieve schrijfblok die er van buiten uitziet als een normaal luxe schrijfmap. Een kabeltje met een kastje verraadt de computer die er achter zit. Je kunt er met een gewone pen of stift op schrijven. Door het blok dicht te klappen wordt de tekst gescand en met één klik op een knop wordt de tekst als plaatje gepubliceerd op een website.
Sanne Kistemaker (25), de uitvindster van de Piece of Family, heeft de ouderen als doelgroep in gedachten. Ouderen schuwen vaak de moderne technologie. Maar zonder enige computerervaring kun je met dit apparaat online een weblog bijhouden. Zelfs met een klein schetsje of afgedrukte foto. Familieleden kunnen de weblog van Oma of Opa lezen op een familie-weblog via het internet. Reacties kunnen ze ook kwijt. Oma en opa moeten dan even de televisie aanzetten en via een speciaal tv-kanaal en met behulp van een speciaal aangepaste afstandsbediening kunnen zij die reacties weer lezen.
Ik vind het aan de ene kant wel een geweldige uitvinding. Oma’s zijn vaak de spil waar families om heen draaien. Zij weten alles van alle kinderen en kleinkinderen. Dit is meestal hun leven. Kistemaker: ‘Het apparaat is begrijpelijk voor de ouderen en het sluit aan bij de belevingswereld van de kleinkinderen.’
Maar gaat dit werken? Pakt de oudere generatie niet veel eerder de telefoon om hun belevenissen mee te delen? Is het niet veel te ingewikkeld: én een groot schrijfblok, én een apart televisiekanaal, én een speciale afstandbediening… Voordat Oma snapt dat ze het blok eerst dicht moet doen en daarna weer open om het artikel te publiceren kan zij al blind typen. En nemen familieleden de tijd om haar schrijfsels door te lezen? Wordt de ‘contactkloof’ dan niet juist veel groter?
Mijn oma had binnen een paar maanden door dat de uitroepteken boven het getal 1 staat en dit niet hetzelfde is als het slash-teken. Sindsdien geeft ze af en toe wat huishoudelijke mededelingen via MSN door. Maar voor gezellige gesprekken pakt zij de telefoon. Ook oudere mensen gaan vooruit, en grijpen niet terug naar het ouderwetse dagboek idee.
