De concurrenten van YouTube.com

Dat YouTube.com geen afleveringen van tv-programma’s meer mag plaatsen is algemeen bekend. Niet alleen afleveringen maar ook delen van films worden geblokkeert. YouTube.com zou hiermee de auteursrechten van de mediaconcerns schenden. Daarnaast lopen de televisiezenders hun advertentie-inkomsten mis door het dalen van de kijkcijfers.

Dit bracht de Amerikaanse mediaconcerns NBC en Fox op een idee. Afgelopen maandag lanceerden zij de website Hulu.com. Het is net als YouTube.com een videosite alleen met een gesloten systeem. Bezoekers kunnen niet hun eigen video’s uploaden. Hulu.com wordt gefinancieerd door (korte) advertenties in en naast de getoonde programma’s.

De site toont alleen materiaal van professionele makers van tv-series en enkele films. De breinen achter Hulu.com willen de wensen van de consument vervullen: Mensen kunnen nu genieten van televisieprogramma’s van hoge kwaliteit, waar, wanneer en hoe ze maar willen.

Hulu.com wordt de YouTube-killer genoemd. Niemand heeft nog een goed antwoord op de vraag hoe YouTube.com zo’n revolutie heeft kunnen veroorzaken. Toch hopen de mediaconcerns NBC en Fox even populair te worden als YouTube.com. Ze proberen de wensen van de consument te vervullen maar daarnaast ook de adverteerders tevreden te houden. ‘Video op het web is hot en als gebruikers niet legaal programma’s kunnen bekijken doen ze het wel illegaal,’ aldus het NRC Handelsblad van 1 november 2007.

Ik vraag me af of de site wel een echte YouTube-killer is. Het uitgangspunt van beide sites zijn totaal verschillend. Bij YouTube.com ging het er om je eigen filmpjes te publiceren op het internet. Alledaagse, onprofessionele filmpjes van lage kwaliteit. Een soort weblog-idee maar dan in de vorm van filmpjes. Sommige mensen gingen er toen ook stukjes van tv-programma’s opzetten en daardoor kreeg de site verschillende concerns aan zijn laars. Bij Hulu.com is het juist de bedoeling dat díe afleveringen op internet komen zodat mensen ze kunnen bekijken op de tijd die hun het beste uitkomt. Het is opgezet door de mediaconcerns zelf, dus de rechten hebben zij al.

Het verschil lijkt mij te groot om concurrenten van elkaar genoemd te worden. YouTube.com was namelijk al populair vóórdat al die ‘illegale’ afleveringen erop stonden. Nu ze geblokkeert worden is YouTube.com nog steeds een zeer goed bezochte site.

En dan, er moet nog veel nog veel gebeuren voordat Hulu.com die zogenaamde YouTube-killer wordt. Tot nu toe is hij alleen nog maar toegankelijk voor surfers in de Verenigde Staten. Daarnaast toont het alleen afleveringen van televisie-programma’s van NBC en Fox zelf. Het aanbod is dus nog vrij gering en het aantal bezoekers kan niet groeien. Het lijkt me niet dat YouTube.com bang hoeft te zijn…

(Informatie uit het artikel: “NBC en Fox strijden tegen YouTube. Videodienst van Hulu voorlopig alleen in de VS te zien.” Uit het NRC Handelsblad van 1 november 2007)

Naast een generatiekloof ook een ‘contactkloof’?

Mijn neven hebben een tijdje geleden MSN Messenger geïnstalleerd op de computer van mijn grootouders. Sindsdien is mijn oma regelmatig online. Waarschijnlijk omdat de optie ‘Windows Live Messenger starten als ik me aanmeld bij Windows’ staat aangevinkt. Heel af en toe krijg ik een berichtje van haar: “Hallo Marsha, Wil jij aan je moeder doorgeven dat er hele leuke aanbiedingen bij de Hema zijn? Dankjewel! DOEIII!”

In de Volkskrant van 1 november 2007 las ik over een nieuwe uitvinding, Piece of Family genaamd. Het is een interactieve schrijfblok die er van buiten uitziet als een normaal luxe schrijfmap. Een kabeltje met een kastje verraadt de computer die er achter zit. Je kunt er met een gewone pen of stift op schrijven. Door het blok dicht te klappen wordt de tekst gescand en met één klik op een knop wordt de tekst als plaatje gepubliceerd op een website.

Sanne Kistemaker (25), de uitvindster van de Piece of Family, heeft de ouderen als doelgroep in gedachten. Ouderen schuwen vaak de moderne technologie. Maar zonder enige computerervaring kun je met dit apparaat online een weblog bijhouden. Zelfs met een klein schetsje of afgedrukte foto. Familieleden kunnen de weblog van Oma of Opa lezen op een familie-weblog via het internet. Reacties kunnen ze ook kwijt. Oma en opa moeten dan even de televisie aanzetten en via een speciaal tv-kanaal en met behulp van een speciaal aangepaste afstandsbediening kunnen zij die reacties weer lezen.

Ik vind het aan de ene kant wel een geweldige uitvinding. Oma’s zijn vaak de spil waar families om heen draaien. Zij weten alles van alle kinderen en kleinkinderen. Dit is meestal hun leven. Kistemaker: ‘Het apparaat is begrijpelijk voor de ouderen en het sluit aan bij de belevingswereld van de kleinkinderen.’

Maar gaat dit werken? Pakt de oudere generatie niet veel eerder de telefoon om hun belevenissen mee te delen? Is het niet veel te ingewikkeld: én een groot schrijfblok, én een apart televisiekanaal, én een speciale afstandbediening… Voordat Oma snapt dat ze het blok eerst dicht moet doen en daarna weer open om het artikel te publiceren kan zij al blind typen. En nemen familieleden de tijd om haar schrijfsels door te lezen? Wordt de ‘contactkloof’ dan niet juist veel groter?

Mijn oma had binnen een paar maanden door dat de uitroepteken boven het getal 1 staat en dit niet hetzelfde is als het slash-teken. Sindsdien geeft ze af en toe wat huishoudelijke mededelingen via MSN door. Maar voor gezellige gesprekken pakt zij de telefoon. Ook oudere mensen gaan vooruit, en grijpen niet terug naar het ouderwetse dagboek idee.