Marshandising

Crossmedia is tegenwoordig het toverwoord in de mediawereld en marketingland. Iedereen begeeft zich op elkaars terrein. Uitgevers hebben een website met booktrailers. Een bank heeft naast interactieve tv-commercials ook zijn eigen tv-programma’s. Een krant brengt zijn nieuwste items via de mobiele telefoon bij zijn lezers. En ga zo maar door. Vooral adverteerders gebruiken de meest uiteenlopende combinaties om hun producten aan de man te krijgen. De consument wordt werkelijk overspoeld met promotieactiviteiten.

Volgens het artikel ‘Van tekst en plaatjes naar beeld en geluid’ in de NRC Next van 18 juni 2008, zijn de Rabobank en de Telegraaf de voorlopers op dit gebied.

Zo heeft de Rabobank de videowebsite RaboSport.tv opgezet. Hierop vind je verschillende filmpjes van sportwedstrijden die gesponsord worden door de Rabobank. De bank probeert zo op een crossmediale manier de aandacht van de sportliefhebber te trekken. Naast internetfilmpjes heeft deze bank ook zijn eigen tv-programma: My First Home op RTL 4, hét programma voor en over starters op de woningmarkt. Ook maakt de Rabobank gebruik van interactieve tv-commercials en een speciale mogelijkheid bij digitale televisie. Bezitters daarvan kunnen met één druk op de rode knop meer informatie opvragen over de bank zelf. Wat voor een soort consument je dus maar bent, je zal niet ontkomen aan de promotieactiviteiten van de Rabobank.

Ook de Telegraaf is goed op de hoogte van de mogelijkheden die crossmedia biedt. Deze krant heeft zijn activiteiten als traditioneel dagbladuitgever verlegd naar vooral video op mobiel. Volgens de directeur digitaal van Telegraaf Mediagroep Nederland (TMN), Marianne Zwagerman, ligt in bewegend beeld de toekomst. De consument verandert. Maar ook hun omgeving verandert. Stilstaand beeld trekt veel minder aandacht als daarnaast een bewegend beeld wordt afgedraaid. En daarom heeft de Telegraaf zich ten doel gesteld om volgend jaar 15 % van de omzet uit digitale activiteiten te halen.

Het Telegraafconcern heeft eigen productiebedrijven en maakt onder andere RTL Autowereld, programma’s van misdaadverslaggever John van den Heuvel en Privé-hoofdredacteur Wilma Nanninga en video-items voor GeenStijl.tv. Ook Relatieplanet.nl is van dit concern. De inkomsten halen zij vooral uit ‘digitale’ abonnementen, mobiele inkomsten en advertenties. De Telegraaf wilt nog steeds het gesprek van de dag bepalen, maar dan op een crossmediale manier.

De woorden mobiel, video, digitaal en crossmediaal lijken de toekomst in pacht te hebben. Maar dat  hangt niet alleen van de technische mogelijkheden af. Ook de consument moet er klaar voor zijn. Zo hadden de TMN en SBS6 de EK Flits in het leven geroepen. Abonnees kregen voor een eenmalig € 1,10 dagelijks een kort video-sportjournaal op hun mobiele telefoon. Een forse inspanning voor SBS 6, maar tevergeefs. Er kwamen nog geen eens duizend mensen op af…

Het was de laatste tijd weer druk in medialand. Vooral op het gebied van sport was er veel te beleven. Op televisie, in de kranten, in tijdschriften en op de radio hoorde je niks anders dan voetbal voetbal en voetbal. Af en toe een beetje tennis uit Parijs ertussen door (Roland Garros 2008 Paris). Oh, en vergeet de staking van de streekbusvervoer niet. Maar het EK spant toch wel de kroon. Het heeft niet alleen invloed op de berichtgeving in de media, maar ook op de productie en distributie van de media.

Neem bijvoorbeeld de zaterdageditie van 14 juni van de nationale ochtenddagbladen. Vanwege de wedstrijd Frankrijk - Nederland op vrijdagavond lukt het de uitgevers van de landelijke ochtendbladen niet om zaterdag alle kranten op tijd te bezorgen.

Lezers van bijvoorbeeld de Volkskrant krijgen de zaterdageditie een uur later dan normaal. Het Algemeen Dagblad en Trouw kampen met hetzelfde probleem. Sommige delen van het land zullen deze kranten later ontvangen dan andere delen van het land. Het Algemeen Dagblad heeft daarnaast een grotere oplage te drukken waardoor de vertraging nog eens wordt vergroot. Ook zijn van alle drie de kranten de edities een stuk dikker vanwege de vele gebeurtenissen rondom het EK.

Het is bijzonder hoe groot de invloed van die oranjekoorts is. Je zal bijvoorbeeld maar als voetbal-hater naar het concert van Bon Jovi gaan, juist om aan die hele voetbal-heisa te ontsnappen. Dan had je mooi pech, want ook daar kreeg voetbal voorrang. Het was de wens van Bon Jovi zelf dat het publiek voor zijn optreden de wedstrijd Nederland - Frankrijk op megaschermen kon volgen. De avond begon met een warming-up van DJ Silvan Stoet met de beste hits uit de jare ‘80 en ‘90, gevolgd door een optreden van VanVelzen. Om kwart voor negen begon de voetbalwedstrijd en om half 11 het optreden van Bon Jovi. Dat zal dus geen lang optreden geweest zijn, maar wel een erg indrukwekkend en afwisselend avondje voor de Bon Jovi fans.

En dan heb je nog de ’officiële’ EK-megahit. Wolter Kroes, René Froger en De Welpies strijden allemaal voor dé EK-megahit. Op het moment staat Wolter Kroes met zijn Viva Hollandia op de nummer één van de Nederlandse Top 10. Maar ook Bloed, Zweet en Tranen van René Froger en Alle Welpies Helpen van de Welpies zingt iedereen mee. In de Mega Top 50 van radio 3FM staat de EK-hit van Wolter Kroes op nummer 5. René Froger vinden we op nummer 9 en de Welpies komen niet in de lijst voor. Maar als je ‘officiële EK hit’ googlet wordt er nergens duidelijk wat nu precies die officiële hit is.

Op het moment van schrijven is Nederland uitgeschakeld door Rusland. De oranje vlaggetjes zijn uit de straten verdwenen. De media zal dus een nieuwe hype moeten zoeken!

Voor Journalistieke Vaardigheden (R704) kregen we de opdracht om een interview te houden voor in een nieuwe rubriek van de Havana. Het onderwerp van die rubriek mochten we zelf verzinnen. Ik heb voor deze opdracht een interview gehouden met Sarah Jurgens, een vriendin van mij. Ik ben wel tevreden met het eindresultaat. Het is een levendig stuk geworden, en het leest makkelijk weg. Mijn onderwerp voor het interview was Verslaving. En dan niet de gewone verslavingen zoals bijvoorbeeld aan roken of drugs, maar aan computeren, sms’en, plannen, huppelen enzovoort. De ‘wat minder erge’-verslavingen, maar die soms wel hoogst irritant (voor de omgeving) kunnen zijn. Sarah heeft een niet erg irritante verslaving, maar wel een opvallende en voor veel mensen herkenbare. Ze is verslaafd aan Labello. In het volgende interview kun je er meer over lezen.

Labello Hydro Care Lippenbalsem 

Hoe ben je er verslaafd aan geraakt?

Het was in de winter van twee jaar geleden, toen het zo extreem koud was. Ik heb snel last van droge lippen en ik móest die dag naar buiten. Dat was erg vervelend en dus ging ik naar de drogist voor een lippenbalsem. En net díe dag was de Labello in de aanbieding, dus die heb ik toen maar gekozen. Het hielp erg goed, mijn lippen waren niet meer zo droog ondanks de kou. Maar na de winter en de droge lippen kon ik er niet meer mee stoppen dus nu gebruik ik het zelfs in de zomer.  

Hoe lang ben je er nu al verslaafd aan?

Vanaf die extreem strenge winter dus iets van twee jaar geleden alweer. Sindsdien ben ik niet meer gestopt met smeren. 

Hoe voel je je eronder?

Ik voel mij er op zich wel oké onder. Alleen heb ik gehoord dat je eigenlijk gewoon Labello eet als je het opsmeert. Labello is vet, dus wanneer het uit de hand loopt is het tijd voor een Sonja-Bakker-dieet! Maar buiten dat heb ik er zelf niet erg problemen mee. Ik raad anderen met droge lippen zelfs aan ook Labello te proberen. Sommigen zijn er daarna ook verslaafd aan geraakt, maar dat is mijn probleem natuurlijk niet. 

Wat vinden je vrienden er van?

Sommigen vinden het erg irritant en storen zich er aan. Volgens hen staat het tuttig. Anderen hebben het niet eens door als ik in een gesprek van vijf minuten drie keer Labello smeer. En weer anderen heb ik aangestoken met mijn gedrag, zij zijn nu net zo verslaafd als mij zelf. Daar heb ik eigenlijk zelf voor gezorgd want ik heb hun Labello als cadeau gedaan! 

Wat kost het je aan geld en/of tijd?

In totaal kost het mij ongeveer één à twee minuten per dag. Over een jaar genomen ben ik er ongeveer €12,- aan kwijt. Dat is dus €120,- per tien jaar. Oeps! Dat zijn gewoon drie autorijlessen! Maar van de andere kant bekeken, het is maar €0,03 cent per dag, en daar zijn niet veel andere dingen mee te kopen…

Voor het vak Beeldredactie en -bewerking hebben we, Joyce Braun en ik, een poster gemaakt voor de musical over Ciske de Rat. Na veel geknutsel met de programma’s Photoshop en InDesign van Adobe, is het uiteindelijk wel gelukt een leuke poster te ontwerpen.

Het was nog aardig lastig om aan rechtenvrij beeld te komen. Daarnaast moest het beeld bij het soort poster passen. We wilden namelijk een poster die goed liet uitkomen dat het een serieus verhaal is over een eenzaam jongetje. In de musical staan echter ook de kwajongensstreken van Ciske centraal. Deze twee facetten hebben we in de poster verwerkt door de kleur rood (ondeugend, richting kwaad) te kiezen als hoofdkleur en de foto in grijstinten (droevig). We hebben voor een foto gekozen waar een jongen op te zien is die alleen op een steiger staat en uitkijkt op een grote ‘lege’ zee.

Ik vind de poster in het algemeen wel goed gelukt. Alle onderdelen zijn met een reden zo gemaakt en is van toepassing op een onderdeel uit het verhaal van de musical. Het enige wat ik een beetje jammer vind is dat het jongetje op de foto duidelijk een stuk jonger is dan dat Ciske is in de musical. Maar dat konden we niet meer veranderen. We hadden te weinig tijd om zelf een foto te gaan maken, en op de beeldbanken van internet stond geen betere dan deze.

Via de volgende link is de poster te bekijken:

Poster Musical Ciske de Rat